Wij zijn een normaal gezinnetje van 4 personen: een papa (Tim), een mama (Sabine) en 2 zoontjes (Sander, 7j en Seppe, 4j). We wonen in Bornem, papa en mama doen alletwee werk dat ze graag doen, Sander en Seppe gaan graag naar school. We hebben toffe vrienden en lieve familie. Papa volleybalt en mama gaat graag Zumbaen, samen gaan we graag zwemmen. Een gezin zoals er zovele zijn.
TOT er vorig jaar een kwaadaardig celletje in Sanders beenmerg roet in het eten kwam strooien. Het celletje was gemeen, het splitste zich een keer, en dan nog een keer, en na een poosje waren er miljoenen slechte celletjes. Als stille sluipmoordenaars vermenigvuldigden ze zich zonder dat Sander en wij er iets van merkten. Tot hij moe en bleek begon te worden en kloeg van pijnlijke gewrichten.
Enkele dagen later, op 23 december 2009, volgde de diagnose:
het is geen infectie (check),
het is geen klierkoorts of CMV (check),
het is geen spier- of gewrichtsziekte (oef),
het is leukemie.......
En dan stort je wereld in mekaar.
Er volgde een jaar met intensieve chemo, veel prikken (grote en kleine) en onderzoeken. Veel pijn en kleine en grote ongemakken van de behandeling voor Sander, voor ons veel verdriet om Sander, zo klein als hij nog is, te zien afzien. Sander mocht geen contact hebben met andere kinderen buiten zijn broer en kreeg thuis onderwijs en kine. We spendeerden enorm veel tijd in het ziekenhuis, het UZ Gent, gang 3K6.
En daar maakten we kennis met het Kinderkankerfonds. Hun steun was voelbaar in heel concrete dingen: een frigo op de kamer, een koffiemachien in de keuken van de ouders, airco op de kamer. Daarnaast zorgen zij ook voor extra personeel op 3K6, wat zeker nodig is. Ook is er dankzij hen een kinderopvangdienst (de Lieving) voor de broers en zussen van de patiëntjes, zeker geen overbodige luxe met de vele tijd die je als ouder spendeert bij je zieke kind. Een prachtig initiatief van KKF is ook het project Koester: dit staat in voor de thuiszorg. Ze hebben de mensen van de kliniek in Bornem begeleid om Sanders katheder te leren verzorgen. Koester staat ook in voor de palliatieve zorg.
En last but not least, investeren ze ook in wetenschappelijk onderzoek. Mede dankzij het KKF is het UZ Gent één van de meest gerespecteerde instellingen inzake kinderoncologie. En op dat vlak is er de laatste 30 jaar enorm veel vooruitgang geboekt. En het moet nog verder: omdat er al veel meer kinderen genezen dan vroeger, maar nog lang niet allemaal...
Ondertussen zijn we ruim 2 jaar verder en is de behandeling volledig afgerond. Sander stelt het momenteel heel goed.
Wij willen met onze actie het goede werk van het KKF mee helpen verderzetten.
